Μυρτώ Λεμονούδη

Ψυχολόγος

Εργαστήριο: Αυτεπiγνωση των σχημάτων του θεραπευτή μέσω της προσωπικής πρακτικής της Γνωσιακής-Συμπεριφοριστικής θεραπείας και της αυτοαντανάκλασης

6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γνωσιακών Ψυχοθεραπειών, Θεσσαλονίκη, 11-13 Οκτωβρίου 2019

Οργανωτές: Έ. Κουβαράκη, Μ. Λεμονούδη & Γ. Ευσταθίου

Η προσωπική πρακτική (self-practice) και αυτο-αντανάκλαση (self-reflection) είναι μια βιωματική στρατηγική εξάσκησης που παρέχει στους θεραπευτές μια δομημένη εμπειρία εφαρμογής της Γνωσιακής – συμπεριφοριστικής θεραπείας (ΓΣΘ) στον εαυτό τους, αναστοχασμού και αξιολόγησης αυτής της πρακτικής. Η αυτογνωσία του θεραπευτή είναι εξίσου σημαντική στη ΓΣΘ, όπως και σε άλλες θεραπείες – ιδιαίτερα, όταν οι θεραπευτές συνεργάζονται με θεραπευόμενους που παρουσιάζουν χαρακτηρολογικές διαταραχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συχνά, προκύπτουν ζητήματα στη θεραπευτική σχέση. Η έρευνα δείχνει ότι ο αντίκτυπος της προσωπικής πρακτικής και αυτο-αντανάκλασης φαίνεται να είναι πολύτιμος, τόσο για τους έμπειρους, όσο και για τους αρχάριους θεραπευτές. Συγκεκριμένα, επιδρά θετικά στις αντιληπτικές ικανότητες (π.χ. σύνθεση διατύπωσης περίπτωσης), τεχνικές δεξιότητες (π.χ. ικανότητα να χρησιμοποιούν τεχνικές ΓΣΘ πιο αποτελεσματικά), και διαπροσωπικές δεξιότητες των θεραπευτών (π.χ. ενσυναίσθηση για τον πελάτη). Το εννοιολογικό πλαίσιο της προσωπικής πρακτικής και αυτο-αντανάκλασης περιλαμβάνει ένα συνδυασμό κλασικών ΓΣΘ στρατηγικών και σύγχρονης προσέγγισης, που αναγνωρίζει τη σημασία της διαδικασίας και του περιεχομένου της σκέψης, την αξία των στρατηγικών βασισμένων στα δυνατά σημεία του θεραπευόμενου, τον κεντρικό ρόλο των βιωματικών στρατηγικών στη δημιουργία αλλαγών, την ανακάλυψη ότι οι παρεμβάσεις με επίκεντρο το σώμα μπορούν να έχουν άμεσο αντίκτυπο στο συναίσθημα, τη σκέψη και τη συμπεριφορά. Στο εργαστήριο θα παρουσιαστεί το σύγχρονο θεωρητικό και ερευνητικό υπόβαθρο της προσωπικής πρακτικής/ αυτο-αντανάκλασης του θεραπευτή, η διαδικασία στοχοθέτησης και προετοιμασίας για αλλαγή, οι τεχνικές και δεξιότητες που μπορεί να εφαρμόσει ο θεραπευτής στον εαυτό του και η διαμόρφωση, διατήρηση και ενδυνάμωση των νέων υποκείμενων μοτίβων, των δυνατών του σημείων, και του νέου τρόπου σκέψης και δράσης που επιδεικνύει.