2ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Γνωσιακών συμπεριφοριστικών προσεγγίσεων σε παιδιά & εφήβους
12-14 Οκτωβρίου 2012
Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας

Η παρουσίαση αναφέρεται σε έφηβη, μαθήτρια της Β’ λυκείου, με συναισθηματικού τύπου δυσκολίες. Σύμφωνα με την αρχική αξιολόγηση, η έφηβος είχε υψηλή βαθμολογία στους τομείς της Αποσύνδεσης/Απόρριψης, της Ελλιπούς Αυτονομίας και Επιδόσεων, του Ετεροκαθορισμού, και της Υπερεπαγρύπνησης/Συστολής. Ακολουθήθηκε Γνωσιακού-Συμπεριφοριστικού τύπου Θεραπεία, με έμφαση στη γνωσιακή αναδόμηση των πρώιμων δυσλειτουργικών σχημάτων. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένες γνωσιακές και συμπεριφοριστικές τεχνικές μέσω των οποίων η έφηβη κατάφερε, σε πρώτη φάση, να αναγνωρίζει και να κατανοεί τη σύνδεση μεταξύ των δυσλειτουγικών της σχημάτων, και της αρνητικής συναισθηματικής της διάθεσης, και σε δεύτερη φάση να παράγει εναλλακτικές σκέψεις που οδήγησαν στη βελτίωση της κλινικής της εικόνας. Παράλληλα με την ατομική θεραπεία έγινε προσπάθεια για ενεργό εμπλοκή της οικογένειας μέσα από κοινές συνεδρίες με τους γονείς, καθώς στην πορεία της θεραπείας ανέκυπταν δυσκολίες και εμπόδια που σχετίζονταν με δυσλειτουργίες στο οικογενειακό σύστημα. Κατά την κλινική αξιολόγηση μετά τη λήξη της θεραπείας υπήρξε σημαντική μείωση τόσο του άγχους όσο και της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας, η οποία συσχετιζόταν με την αλλαγή στο βαθμό που η έφηβος υιοθετούσε τα σχήματα των προαναφερθέντων τομέων, έτσι όπως αποτυπώθηκε μέσα από σύγκριση της αρχικής βαθμολογίας (πριν την έναρξη της θεραπείας) έναντι της τελικής βαθμολογίας (μετά τη λήξη της θεραπείας και στο follow-up) στο Ερωτηματολόγιο Σχημάτων (Stallard & Rayner, 2005).