8ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γνωσιακών και Συμπεριφορικών Σπουδών 2024, Αθήνα

Δ. Τουρκοχωρίτη, Λ. Μάκκου, Ε. Κουβαράκη, Μ. Λεμονούδη

Στην παρούσα εισήγηση διερευνάται το θεωρητικό υπόβαθρο της σύναψης συντροφικών σχέσεων με κεντρικό τον ρόλο των δεξιοτήτων, τις οποίες τα άτομα καλούνται να μάθουν, να εξασκήσουν και να εφαρμόσουν προκειμένου να συνάψουν, να ενδυναμώσουν και να διατηρήσουν υγιείς συντροφικές σχέσεις. Οι κύριες θεωρίες που αποσαφηνίζουν την χρησιμότητα των δεξιοτήτων αυτών και καθιστούν σαφέστερη την κατανόηση τους, είναι η εξελικτική θεωρία, η θεωρία δεσμού/προσκόλλησης, η θεωρία δεσμού ενηλίκων, η θεωρία αλληλεξάρτησης, το μοντέλο επένδυσης, η θεωρία αμοιβαιότητας/ανταλλαγής, το μοντέλο αυτοδιεύρυνσης, η θεωρία ρύθμισης συναισθήματος, η θεωρία διαπροσωπικής αποδοχής και απόρριψης, το μοντέλο της συντροφικής επάρκειας και άλλες κοινωνιογνωστικές θεωρίες. Οι δεξιότητες που εφαρμόζονται από τα άτομα προκειμένου να εμπλακούν σε συντροφικές σχέσεις, διέπουν όλα τα στάδια των σχέσεων, δηλαδή την επιλογή, τη προσέγγιση, τη σύναψη, την ενδυνάμωση και τη διατήρηση τους. Οι βασικές κατηγορίες αυτών των δεξιοτήτων είναι οι κοινωνικές, οι επικοινωνιακές, οι δεξιότητες επίλυσης προβλήματος και οι δεξιότητες ρύθμισης συναισθήματος. Τέλος, υπογραμμίζεται ο ρόλος των δυσλειτουργικών πεποιθήσεων και των κοινωνικών στερεοτύπων που φέρουν τα άτομα, καθότι διαμεσολαβούν την ερμηνεία και τη νοηματοδότηση των γεγονότων και των καταστάσεων που διενεργούνται στο πλαίσιο της σχεσιακής αλληλεπίδρασης, επιδρώντας, επομένως, στους στόχους και την ισορροπία της σχέσης. Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη θεματική ενότητα είναι χρήσιμη, καθώς προσφέρει το θεωρητικό υπόβαθρο, με βάση το οποίο μπορούν να καλλιεργηθούν και να ανθίσουν οι δεξιότητες σύναψης συντροφικών σχέσεων.

Κατεβάστε την παρουσίαση σε μορφή pdf.